μέλας

Grec ancien

Étymologie
De l’indo-européen commun *melh₂- qui a également donné malus en latin, मल mála (« saleté », « crasse », « poussière ») en sanskrit, melns en letton et melne en vieux prussien.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif μέλας μέλαινα μέλαν
vocatif μέλαν μέλαινα μέλαν
accusatif μέλανα μέλαιναν μέλαν
génitif μέλανος μελαίνης μέλανος
datif μέλανι μελαίνῃ μέλανι
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif μέλανε μελαίνα μέλανε
vocatif μέλανε μελαίνα μέλανε
accusatif μέλανε μελαίνα μέλανε
génitif μελάνοιν μελαίναιν μελάνοιν
datif μελάνοιν μελαίναιν μελάνοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif μέλανες μέλαιναι μέλανα
vocatif μέλανες μέλαιναι μέλανα
accusatif μέλανας μελαίνας μέλανα
génitif μελάνων μελαινῶν μελάνων
datif μέλασι(ν) μελαίναις μέλασι(ν)

μέλας, mélas *\mé.laːs\ masculin (comparatif : μελάντερος ; superlatif : μελάντατος)

  1. Sombre.
  2. Noir.
    • μελάντερον ἠΰτε πίσσα — (Homère, L’Iliade l.c.)
      plus noir que la poix
  3. Sombre, lugubre, morne, morose.
  4. Obscur, énigmatique.

Variantes
  • μέλαις (Éolien)

Dérivés dans d’autres langues

Références
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.