ekspandować

Haut-sorabe

Étymologie
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

ekspandować \eks.pan.do.u̯aʧ\ imperfectif intransitif

  1. S’étendre, prendre de l’expansion.

Conjugaison
Conjugaison du verbe ekspandować
PRÉSENT Singulier Duel Pluriel
1re personne ekspanduju ekspandujemoj ekspandujemy
2e personne ekspanduješ ekspandujetej
ekspandujetaj		 ekspandujeće
3e personne ekspanduje ekspandujetej
ekspandujetaj		 ekspanduja
ekspanduju
PRÉTÉRIT Singulier Duel Pluriel
1re personne ekspandowach ekspandowachmoj ekspandowachmy
2e personne ekspandowaše ekspandowaštej ekspandowašće
3e personne ekspandowaše ekspandowaštej ekspandowachu
IMPÉRATIF Singulier Duel Pluriel
1re personne - ekspandujmoj ekspandujmy
2e personne ekspanduj ekspandujtej
ekspandujtaj		 ekspandujće
3e personne ekspanduj
njech ekspanduje		 ekspandujtej
ekspandujtaj		 ekspanduju
njech ekspanduja
PASSÉ Singulier Duel Pluriel
masculin ekspandował ekspandowałoj ekspandowali
féminin ekspandowała ekspandowałe
neutre ekspandowało
TRANSGRESSIF Présent I : ekspandujo
Présent II : ekspandujcy
Passé : ekspandowawši
PARTICIPE PRÉSENT ekspandowacy
PARTICIPE PASSÉ ekspandowany
SUBSTANTIF VERBAL ekspandowanje
Déclinaison du participe présent
CAS Singulier Duel Pluriel
masculin neutre féminin masculin neutre féminin masculin neutre féminin
NOMINATIF ekspandowacy ekspandowace ekspandowaca ekspandowacaj ekspandowacej ekspandowacy ekspandowace
GÉNITIF ekspandowaceho ekspandowaceje ekspandowaceju ekspandowacych
DATIF ekspandowacemu ekspandowacej ekspandowacymaj ekspandowacym
ACCUSATIF Nom. ou Gén. ekspandowace ekspandowacu Nom. ou Gén. Nom. ou Gén.
INSTRUMENTAL ekspandowacym ekspandowacej ekspandowacymaj ekspandowacymi
LOCATIF ekspandowacym ekspandowacej ekspandowacymaj ekspandowacych
Déclinaison du participe passé
CAS Singulier Duel Pluriel
masculin neutre féminin masculin neutre féminin masculin neutre féminin
NOMINATIF ekspandowany ekspandowane ekspandowana ekspandowanaj ekspandowanej ekspandowany ekspandowane
GÉNITIF ekspandowaneho ekspandowaneje ekspandowaneju ekspandowanych
DATIF ekspandowanemu ekspandowanej ekspandowanymaj ekspandowanym
ACCUSATIF Nom. ou Gén. ekspandowane ekspandowanu Nom. ou Gén. Nom. ou Gén.
INSTRUMENTAL ekspandowanym ekspandowanej ekspandowanymaj ekspandowanymi
LOCATIF ekspandowanym ekspandowanej ekspandowanymaj ekspandowanych
Déclinaison du substantif verbal
CAS Singulier Duel Pluriel
NOMINATIF ekspandowanje ekspandowani ekspandowanja
GÉNITIF ekspandowanja ekspandowanjow ekspandowanjow
DATIF ekspandowanju ekspandowanjomaj ekspandowanjam
ACCUSATIF ekspandowanje ekspandowani ekspandowanja
INSTRUMENTAL ekspandowanjom ekspandowanjomaj ekspandowanjemi
LOCATIF ekspandowanju ekspandowanjomaj ekspandowanjach
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.