etymologicus
Latin
Étymologie
- Du grec ancien ἐτυμολογικός, etumologikós.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | etymologicus | etymologică | etymologicum | etymologicī | etymologicae | etymologică |
| Vocatif | etymologice | etymologică | etymologicum | etymologicī | etymologicae | etymologică |
| Accusatif | etymologicum | etymologicăm | etymologicum | etymologicōs | etymologicās | etymologică |
| Génitif | etymologicī | etymologicae | etymologicī | etymologicōrŭm | etymologicārŭm | etymologicōrŭm |
| Datif | etymologicō | etymologicae | etymologicō | etymologicīs | etymologicīs | etymologicīs |
| Ablatif | etymologicō | etymologicā | etymologicō | etymologicīs | etymologicīs | etymologicīs |
etymologicus \Prononciation ?\
- Étymologique.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « etymologicus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.