urdá
Kotava
Étymologie
- Racine inventée arbitrairement[1].
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | urdá | urdayá | urdatá |
| 2e du sing. | urdal | urdayal | urdatal |
| 3e du sing. | urdar | urdayar | urdatar |
| 1re du plur. | urdat | urdayat | urdatat |
| 2e du plur. | urdac | urdayac | urdatac |
| 3e du plur. | urdad | urdayad | urdatad |
| 4e du plur. | urdav | urdayav | urdatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
Prononciation
- France : écouter « urdá [urˈda] »
Références
- « urdá », dans Kotapedia
- Selon l’argumentaire développé par l’initiateur du kotava, cette langue ne tire pas des autres langues son vocabulaire.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.