μονόφθογγος

Grec ancien

Étymologie
De μόνος (« seul, unique, solitaire ») et φθόγγος (« son »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ἡ μονόφθογγος αἱ μονόφθογγοι τὼ μονοφθόγγω
Vocatif μονόφθογγε μονόφθογγοι μονοφθόγγω
Accusatif τὴν μονόφθογγον τὰς μονοφθόγγους τὼ μονοφθόγγω
Génitif τῆς μονοφθόγγου τῶν μονοφθόγγων τοῖν μονοφθόγγοιν
Datif τῇ μονοφθόγγῳ ταῖς μονοφθόγγοις τοῖν μονοφθόγγοιν

μονόφθογγος, monóphthoggos *\mo.ˈno.pʰtʰoŋ.ɡos\ féminin

  1. (Grammaire) Monophtongue.

Antonymes

Dérivés dans d’autres langues

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif μονόφθογγος μονόφθογγος μονόφθογγον
vocatif μονόφθογγε μονόφθογγε μονόφθογγον
accusatif μονόφθογγον μονόφθογγον μονόφθογγον
génitif μονοφθόγγου μονοφθόγγου μονοφθόγγου
datif μονοφθόγγῳ μονοφθόγγῳ μονοφθόγγῳ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif μονοφθόγγω μονοφθόγγω μονοφθόγγω
vocatif μονοφθόγγω μονοφθόγγω μονοφθόγγω
accusatif μονοφθόγγω μονοφθόγγω μονοφθόγγω
génitif μονοφθόγγοιν μονοφθόγγοιν μονοφθόγγοιν
datif μονοφθόγγοιν μονοφθόγγοιν μονοφθόγγοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif μονόφθογγοι μονόφθογγοι μονόφθογγα
vocatif μονόφθογγοι μονόφθογγοι μονόφθογγα
accusatif μονοφθόγγους μονοφθόγγους μονόφθογγα
génitif μονοφθόγγων μονοφθόγγων μονοφθόγγων
datif μονοφθόγγοις μονοφθόγγοις μονοφθόγγοις

μονόφθογγος, monóphthoggos *\mo.ˈno.pʰtʰoŋ.ɡos\

  1. Qui n’a qu’un son simple.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.