ἀγενής
: αγενής
Grec ancien
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἀγενής | ἀγενής | ἀγενές | |||
| vocatif | ἀγενές | ἀγενές | ἀγενές | |||
| accusatif | ἀγενῆ | ἀγενῆ | ἀγενές | |||
| génitif | ἀγενοῦς | ἀγενοῦς | ἀγενοῦς | |||
| datif | ἀγενεῖ | ἀγενεῖ | ἀγενεῖ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἀγενεῖ | ἀγενεῖ | ἀγενεῖ | |||
| vocatif | ἀγενεῖ | ἀγενεῖ | ἀγενεῖ | |||
| accusatif | ἀγενεῖ | ἀγενεῖ | ἀγενεῖ | |||
| génitif | ἀγενοῖν | ἀγενοῖν | ἀγενοῖν | |||
| datif | ἀγενοῖν | ἀγενοῖν | ἀγενοῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἀγενεῖς | ἀγενεῖς | ἀγενῆ | |||
| vocatif | ἀγενεῖς | ἀγενεῖς | ἀγενῆ | |||
| accusatif | ἀγενεῖς | ἀγενεῖς | ἀγενῆ | |||
| génitif | ἀγενῶν | ἀγενῶν | ἀγενῶν | |||
| datif | ἀγενέσι(ν) | ἀγενέσι(ν) | ἀγενέσι(ν) | |||
ἀγενής, agenếs *\a.ɡe.ˈnɛːs\
- Incréé.
- Sans genre
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.