ἁγνός
: αγνός
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἁγνός | ἁγνή | ἁγνόν | |||
| vocatif | ἁγνέ | ἁγνή | ἁγνόν | |||
| accusatif | ἁγνόν | ἁγνήν | ἁγνόν | |||
| génitif | ἁγνοῦ | ἁγνῆς | ἁγνοῦ | |||
| datif | ἁγνῷ | ἁγνῇ | ἁγνῷ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἁγνώ | ἁγνά | ἁγνώ | |||
| vocatif | ἁγνώ | ἁγνά | ἁγνώ | |||
| accusatif | ἁγνώ | ἁγνά | ἁγνώ | |||
| génitif | ἁγνοῖν | ἁγναῖν | ἁγνοῖν | |||
| datif | ἁγνοῖν | ἁγναῖν | ἁγνοῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἁγνοί | ἁγναί | ἁγνά | |||
| vocatif | ἁγνοί | ἁγναί | ἁγνά | |||
| accusatif | ἁγνούς | ἁγνάς | ἁγνά | |||
| génitif | ἁγνῶν | ἁγνῶν | ἁγνῶν | |||
| datif | ἁγνοῖς | ἁγναῖς | ἁγνοῖς | |||
ἁγνός, hagnós *\haɡ.ˈnos\
Variantes
- (Crétois) ἀδνός
Synonymes
Antonymes
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : αγνός
Références
- « ἁγνός », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.