ἔξαρχος
Grec ancien
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | ἔξαρχος | οἱ | ἔξαρχοι | τὼ | ἐξάρχω |
| Vocatif | ἔξαρχε | ἔξαρχοι | ἐξάρχω | |||
| Accusatif | τὸν | ἔξαρχον | τοὺς | ἐξάρχους | τὼ | ἐξάρχω |
| Génitif | τοῦ | ἐξάρχου | τῶν | ἐξάρχων | τοῖν | ἐξάρχοιν |
| Datif | τῷ | ἐξάρχῳ | τοῖς | ἐξάρχοις | τοῖν | ἐξάρχοιν |
ἔξαρχος, éxarkhos *\ˈekʰs.ar.kʰos\ masculin
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : έξαρχος
- Latin : exarchus
Références
- « ἔξαρχος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.