ἤρεμος
: ἠρεμαῖος
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἤρεμος | ἤρεμος | ἤρεμον | |||
| vocatif | ἤρεμε | ἤρεμε | ἤρεμον | |||
| accusatif | ἤρεμον | ἤρεμον | ἤρεμον | |||
| génitif | ἠρέμου | ἠρέμου | ἠρέμου | |||
| datif | ἠρέμῳ | ἠρέμῳ | ἠρέμῳ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἠρέμω | ἠρέμω | ἠρέμω | |||
| vocatif | ἠρέμω | ἠρέμω | ἠρέμω | |||
| accusatif | ἠρέμω | ἠρέμω | ἠρέμω | |||
| génitif | ἠρέμοιν | ἠρέμοιν | ἠρέμοιν | |||
| datif | ἠρέμοιν | ἠρέμοιν | ἠρέμοιν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ἤρεμοι | ἤρεμοι | ἤρεμα | |||
| vocatif | ἤρεμοι | ἤρεμοι | ἤρεμα | |||
| accusatif | ἠρέμους | ἠρέμους | ἤρεμα | |||
| génitif | ἠρέμων | ἠρέμων | ἠρέμων | |||
| datif | ἠρέμοις | ἠρέμοις | ἠρέμοις | |||
ἤρεμος, ḗremos *\ˈɛː.re.mos\
- Doux, paisible, tranquille.
- Léger, modéré.
Dérivés
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
- Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.