San-Marino
Azéri
Étymologie
- Du russe Сан-Марино.
Nom propre
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | San-Marino |
San-Marinolar |
| Accusatif | San-Marinonu |
San-Marinoları |
| Génitif | San-Marinonun |
San-Marinoların |
| Datif | San-Marinoya |
San-Marinolara |
| Locatif | San-Marinoda |
San-Marinolarda |
| Ablatif | San-Marinodan |
San-Marinolardan |
San-Marino \sɑn.mɑ.ˈri.no\ (voir les formes possessives)
- Saint-Marin (état d’Europe).
Gentilés et adjectifs correspondants
- san-marinolu
Voir aussi
- San-Marino sur l’encyclopédie Wikipédia (en azéri)

Espéranto
Étymologie
- Emprunt du nom italien.
Nom propre
| Cas | Singulier | |
|---|---|---|
| Nominatif | San-Marino \san.ma.ˈri.no\ | |
| Accusatif (+ direction) |
San-Marinon \san.ma.ˈri.non\ | |
| voir le modèle | ||
San-Marino \san.ma.ˈri.no\
- Saint-Marin (état d’Europe).
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.