bělící
Tchèque
Étymologie
- De bělit (« blanchir »).
Adjectif
| nombre | cas \ genre | masculin | féminin | neutre | |
|---|---|---|---|---|---|
| animé | inanimé | ||||
| singulier | nominatif | bělící | |||
| vocatif | bělící | ||||
| accusatif | bělícího | bělící | |||
| génitif | bělícího | bělící | bělícího | ||
| locatif | bělícím | bělící | bělícím | ||
| datif | bělícímu | bělící | bělícímu | ||
| instrumental | bělícím | bělící | bělícím | ||
| pluriel | nominatif | bělící | |||
| vocatif | bělící | ||||
| accusatif | bělící | ||||
| génitif | bělících | ||||
| locatif | bělících | ||||
| datif | bělícím | ||||
| instrumental | bělícími | ||||
bělící \ˈbjɛliːt͡siː\
- Blanchissant.
Náš úspěšný výrobek je zubní pasta bělící bez peroxidu.
- …dentifrice blanchissant sans peroxyde.
Variantes
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2015 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.