subjektivní
Tchèque
Étymologie
- Du latin subjectivus avec le suffixe -ní.
Adjectif
| nombre | cas \ genre | masculin | féminin | neutre | |
|---|---|---|---|---|---|
| animé | inanimé | ||||
| singulier | nominatif | subjektivní | |||
| vocatif | subjektivní | ||||
| accusatif | subjektivního | subjektivní | |||
| génitif | subjektivního | subjektivní | subjektivního | ||
| locatif | subjektivním | subjektivní | subjektivním | ||
| datif | subjektivnímu | subjektivní | subjektivnímu | ||
| instrumental | subjektivním | subjektivní | subjektivním | ||
| pluriel | nominatif | subjektivní | |||
| vocatif | subjektivní | ||||
| accusatif | subjektivní | ||||
| génitif | subjektivních | ||||
| locatif | subjektivních | ||||
| datif | subjektivním | ||||
| instrumental | subjektivními | ||||
subjektivní \ˈsubjɛkcɪvɲiː\ (comparatif : subjektivnější, superlatif : nejsubjektivnější)
Antonymes
Apparentés étymologiques
- subjekt
- subjektivita
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2015 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.