trojjazyčný

Slovaque

Étymologie

Dérivé de jazyk, avec le préfixe troj- et le suffixe -ný.

Adjectif

Nombre Cas Masculin Neutre Féminin
Animé Inanimé
Singulier Nominatif trojjazyčný trojjazyčné trojjazyčná
Génitif trojjazyčného trojjazyčnej
Datif trojjazyčnému trojjazyčnej
Accusatif trojjazyčného trojjazyčný trojjazyčné trojjazyčnú
Locatif trojjazyčnom trojjazyčnej
Instrumental trojjazyčným trojjazyčnou
Pluriel Nominatif trojjazyční trojjazyčné
Génitif trojjazyčných
Datif trojjazyčným
Accusatif trojjazyčných trojjazyčné
Locatif trojjazyčných
Instrumental trojjazyčnými

trojjazyčný \ˈtrɔj.ja.zɪt͡ʃ.niː\

  1. Trilingue.

Tchèque

Étymologie

Dérivé de jazyk, avec le préfixe troj- et le suffixe -ný.

Adjectif

nombre cas \ genre masculin féminin neutre
animé inanimé
singulier nominatif trojjazyčný trojjazyčná trojjazyčné
vocatif trojjazyčný trojjazyčná trojjazyčné
accusatif trojjazyčného trojjazyčný trojjazyčnou trojjazyčné
génitif trojjazyčného trojjazyčné trojjazyčného
locatif trojjazyčném trojjazyčné trojjazyčném
datif trojjazyčnému trojjazyčné trojjazyčnému
instrumental trojjazyčným trojjazyčnou trojjazyčným
pluriel nominatif trojjazyční trojjazyčné trojjazyčná
vocatif trojjazyční trojjazyčné trojjazyčná
accusatif trojjazyčné trojjazyčná
génitif trojjazyčných
locatif trojjazyčných
datif trojjazyčným
instrumental trojjazyčnými

trojjazyčný \ˈtrɔj.ja.zɪt͡ʃ.niː\

  1. Trilingue.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.